استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از بوشهر ماه مبارک رمضان، ماه نزول رحمت و ضیافت الهی است؛ ماهی که دل ها را به سوی آسمان می کشاند و جان ها را به نور ایمان روشن می سازد.
در استان بوشهر، رمضان تنها یک مناسبت عبادی نیست، بلکه فصلی از زندگی اجتماعی و فرهنگی مردم است؛ ایامی که آیین های دینی با سنت های بومی در هم می آمیزد و هویتی خاص و ماندگار می آفریند.
رمضان در بوشهر با سحرهایی آغاز می شود که عطر مناجات و نوای اذان در کوچه ها و محله ها می پیچد. آب و هوای بهاری و نزدیکی مردم با دریا، سحرخیزی را به فرصتی برای خلوت با خدا تبدیل کرده است؛ خلوتی که با دعا، استغفار و تلاوت قرآن جان تازه ای می گیرد.
مساجد و حسینیه ها در این ماه بیش از همیشه محل اجتماع دل هاست؛ جایی که پیر و جوان، زن و مرد، کنار هم به نماز، دعا و ختم قرآن می پردازند.
یکی از جلوه های برجسته فرهنگ رمضان در استان بوشهر، ساده زیستی و همدلی است. سفره های افطار، اگرچه ساده اند، اما سرشار از محبت و صمیمیت هستند. تقسیم افطاری میان همسایگان، رسیدگی به نیازمندان و توجه به خانواده های کم برخوردار، از سنت های ریشه دار این ماه در بوشهر است. مردم این دیار، رمضان را فرصتی برای تمرین مواسات می دانند؛ ماهی که گرسنگی، دل ها را به هم نزدیک تر می کند.
رمضان، ماه قرآن است و در فرهنگ بوشهر، قرائت و انس با کلام وحی جایگاه ویژه ای دارد. محافل قرآنی، جلسات تفسیر و شب زنده داری های معنوی، به ویژه در شب های قدر، جلوه ای روشن از پیوند دین و فرهنگ محلی است. شب هایی که سکوت ساحل و آرامش دریا، زمینه ای برای تفکر، دعا و اشک های توبه فراهم می آورد.
در این ماه، آیین های مذهبی با اخلاق اجتماعی پیوند می خورد. صبر، گذشت، پرهیز از اسراف و توجه به حقوق دیگران، نه تنها توصیه های دینی، بلکه بخشی از فرهنگ عمومی مردم بوشهر در رمضان است. خانواده ها می کوشند فضای خانه را آمیخته با آرامش و معنویت کنند و نسل جوان را با ارزش های دینی و سنت های اصیل آشنا سازند.
ماه رمضان در استان بوشهر، یادآور این حقیقت است که دین و فرهنگ، زمانی که در کنار هم قرار می گیرند، می توانند جامعه ای همدل، مهربان و پویا بسازند. رمضان، برای مردم این دیار، فرصتی دوباره برای بازگشت به خدا، تقویت پیوندهای اجتماعی و زنده نگه داشتن سنت هایی است که ریشه در ایمان و انسانیت دارد.
در آستانه فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، نسیم رحمت الهی بار دیگر بر جان و دل مؤمنان می وزد؛ ماهی آسمانی که درهای زمین و آسمان را به روی دل های تشنه می گشاید و دست های دعا را تا عرش الهی بالا می برد. رمضان، همان وعده گاه الهی است که خداوند متعال در قرآن کریم فرمود:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ»؛ ای اهل ایمان، روزه بر شما واجب شد، شاید به تقوا برسید.
رمضان، مدرسه تقوا و دانشگاه بندگی ؛ فصل روییدن روح در باغستان رحمت الهی و پالایش دل از غبار گناه است.
در استان بوشهر، این ماه مبارک رنگ و بویی خاص دارد؛ از سحرهای گرم و آمیخته با نوای مناجات و اذان گرفته تا افطارهای ساده و صمیمی در کنار خانواده ها و همسایگان. رمضان در این دیار ساحلی، تنها یک مناسبت عبادی نیست، بلکه جلوه ای از همدلی، مواسات و پیوند دل هاست؛ ماهی که مردم با دل هایی دریایی، مهربانی را میان سفره ها و کوچه ها تقسیم می کنند.
رمضان، ماه قرآن است؛ ماهی که کلام وحی نازل شد تا دل های خفته را بیدار کند و راه حق را از باطل جدا سازد: «شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ». ماه رحمت است؛ ماه مغفرت و ماه عزت و سعادت. ماهی که در آن دعا به آسمان می رود و پاسخ از آسمان فرود می آید. پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند: «أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَیْکُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَکَةِ وَالرَّحْمَةِ وَالْمَغْفِرَةِ». رمضان، ماه صبر و همدردی است؛ ماهی که گرسنگی، انسان را به یاد گرسنگان می اندازد و تشنگی، دل ها را با عطش محرومان همراه می سازد. در این ماه، هر لحظه گنجی پنهان است و هر نفس، فرصتی برای بازگشت. امام صادق علیه السلام می فرمایند: «من صام رمضان إیماناً واحتساباً غُفر له ما تقدم من ذنبه»؛ هر که رمضان را با ایمان و امید به پاداش الهی روزه بدارد، گناهان گذشته اش آمرزیده می شود.
اما رمضان، میدان امتحان نیز هست؛ خوشبخت آنان اند که دل به سجاده می سپارند و جان را با قرآن و ذکر جلا می دهند، و محروم آنان که این ماه بگذرد و از دریای بی کران رحمت الهی جرعه ای ننوشند. چنان که در حدیث آمده است: «شَقِیٌّ مَنْ حُرِمَ غُفْرَانَ اللَّهِ فِی هَذَا الشَّهْرِ الْعَظِیمِ».
ای مردم مؤمن استان بوشهر!
بیاییم خود را برای مهمانی خدا آماده کنیم؛ دل ها را خانه تکانی کنیم، زبان را به ذکر بسپاریم، چشم را از حرام فرو بندیم و دست ها را به خیر و احسان بگشاییم. به یاد داشته باشیم: «أفضل الأعمال أدومها و لو قلّ»؛ بهترین عمل، پایدارترین آن است، هرچند اندک باشد.
رمضان، فرصت دوباره زندگی است؛ فرصتی برای تولدی دیگر در آغوش رحمت بی پایان الهی، فرصتی برای تقویت ایمان، تصفیه قلب و نزدیکی بیشتر به خدای سبحان.
نویسنده : محمود خدری کارشناس علوم دینی و مذهبی استان بوشهر
انتهای پیام/
